Voorbeschouwing Tour de France 2019 – Favorieten Gele Trui Voorbeschouwing Tour de France 2019 – Favorieten Gele Trui foto: Tim van Hengel

Tijd voor de Grote Voorbeschouwing op de Tour de France 2019! Het afzeggen van Tom Dumoulin en het letterlijk wegvallen van Chris Froome heeft de kaarten voor de Tour flink door elkaar geschud. Niet alleen in het algemeen, maar ook met name voor Team INEOS, dat met viervoudig winnaar Froome haar belangrijkste speerpunt verloor.

Froome werd vorig jaar in de hiërarchie voorbijgestreefd door luitenant Geraint Thomas, die uiteindelijk met de eindzege aan de haal ging. Froome moest leven met plaats drie. De wielerwereld keek reikhalzend uit naar Froome versus Thomas – deel 2. Wie zou dit keer de interne twist naar zijn hand zetten? Die tweestrijd en bijbehorende spanningen blijven ons komende zomer ontzegd. Althans, niet als onze verwachtingen uitkomen.

1. Egan Bernal (Team INEOS)
Er staat met Egan Bernal namelijk een nieuwe kroonprins te trappelen om het kopmanschap bij de rijkste ploeg ter wereld. Wellicht wordt Thomas in de rol van Froome gedwongen en ontpopt Bernal zich tot de nieuwe Thomas. Twee redenen waarom wij rekening houden met dit scenario: A – Bernal is veel beter in vorm dan Thomas en B – met drie aankomsten boven de 2000 meter (een record) is de 22-jarige Colombiaan voor deze Tour in de wieg gelegd.

Bernal hoorde tot de topfavorieten voor de Giro d’Italia, maar brak enkele dagen voor de start zijn sleutelbeen. Een enorme deceptie voor het toptalent. Hij wist de knop toch snel om te zetten. Bij zijn rentree viel het eindklassement van de Ronde van Zwitserland hem ten prooi. Bergop stond er geen maat op Bernal. Heel indrukwekkend.

Thomas kent door een opgave in Zwitserland een moeilijke aanloop. Komt de Welshman nog op tijd in topvorm? Bernal lijkt er sowieso beter voor te staan. Met zijn vormpeil, klimmerscapaciteiten, het parcours, ijzersterke ploeg en goede tijdrit zijn in onze ogen alle ingrediënten voor een eerste Colombiaanse Tourzege aanwezig.

2. Romain Bardet (AG2R La Mondiale)
“L’ANNEE OU JAMAIS”. Dit jaar of nooit, kopte de Franse sportkrant L’Equipe dinsdag met dikgedrukte letters op de voorpagina, voorzien van beeltenissen van Romain Bardet, Thibaut Pinot, Bernal en Thomas. De druk op de schouders van de twee Fransen wordt opgevoerd. L’Equipe ziet bij afwezigheid van Dumoulin en Froome een gouden kans op de eerste Franse eindoverwinning sinds Bernard Hinault in 1985.

Bardet was in 2016 al eens runner-up, weliswaar op vier minuten van Froome. In 2017 stond hij een trede lager, gevolgd door een teleurstellende zesde plaats in de meest recente editie. In 2019 moet het volgens de thuisnatie dus gebeuren voor de 28-jarige Bardet. Parcoursbouwer Thierry Gouvenou heeft de route ontworpen voor de Franse troeven. Veel klimwerk, weinig tijdritkilometers.

Bardet zakte vorig jaar in de derde week door het ijs. Zijn tiende plaats in de Dauphiné doet vermoeden dat hij beter gaat pieken. Een podiumplek in de Mont Ventoux Challenge is dan weer hoopgevend voor het vertrouwen van zowel Bardet zelf als heel Frankrijk.

3. Adam Yates (Mitchelton-Scott)
Tweelingbroer Simon viel met plek acht bitter tegen in de Giro d’Italia. Het is aan de vijf minuten jongere Adam om, met onverwachte steun van Simon, beter te doen. Adam werd zeer knap vierde in de Tour van 2016, maar daarna bleef hij tijdens grote rondes achter bij de verwachtingen.

De 26-jarige Yates lijkt met een uiterst constant jaar weer op het juiste spoor te zitten. Zijn resultaten sinds maart: 2e in de Tirreno (1 tel achter Roglic), 2e in de Ronde van Catalonië, 5e in het Baskenland en 4e in Luik-Bastenaken-Luik. Niet slecht. Tijdens de Dauphiné bezette hij de tweede plaats, toen hij in de slotrit met koorts op moest geven. Dat kleinigheidje zal het goede gevoel niet doen verdwijnen.

4. Thibaut Pinot (FDJ)
Na zijn podiumplek in 2014 (3e) is het huwelijk tussen Pinot en de Tour door een moeilijke fase gegaan. Achtereenvolgens kreeg Pinot een 16e plaats en twee DNF’s achter zijn naam, terwijl hij in 2018 de voorkeur gaf aan de Giro. Frankrijk vindt dat het tijd is voor een knalprestatie voor eigen volk.

En de voorbereidingskoersen geven de burger moed. Pinot was in mei afgetekend de beste in de Tour de l’Ain, waarna hij nipt naast het eindpodium in de Dauphiné viel. De kopman van FDJ liet daar bij kenners, media en collega’s zowel op het vlakke als bergop een sterke indruk achter. Hij kon de concurrentie echt pijn doen. Het was dus een geslaagde test. Pinot verschijnt als gevolg met zelfvertrouwen aan de start. De rest is gewaarschuwd voor een offensief koersende Pinot in de etappes van de waarheid. Hopelijk voor hem steekt zijn daalangst niet de kop op.

5. Steven Kruijswijk (Team Jumbo-Visma)
Bij afwezigheid van Tom Dumoulin en Bauke Mollema als pure rittenkaper is Steven Kruijswijk onze hoop op een hoge eindklassering. Winnen is een heel lastig verhaal, maar top-3 is absoluut een realistisch doel. Zeker als je bedenkt dat Kruijswijk de nummer vijf van 2018 is en driekwart van de top-4 op de startlijst ontbreekt. Bovendien excelleert Kruijswijk, in tegenstelling tot zijn rivalen, altijd in de slotweek.

Onze 32-jarige klassementsman was overigens gedurende 2019 overal op de afspraak. In de vier rittenkoersen waaraan hij deelnam behoorde hij tot de beste tien. Uitschieters bleven echter uit. Laten we hopen dat hij die ‘knal’ voor La Grande Boucle heeft bewaard.

6. Geraint Thomas (Team INEOS)
Pats, boem! Daar zat hij plots gedesillusioneerd op de grond. Amper zes dagen na de horrorcrash van Chris Froome ging Thomas tegen de vlakte in de Ronde van Zwitserland. De schrik zat er goed in bij Team INEOS, dat besloot om Thomas uit voorzorg naar het ziekenhuis te vervoeren. Gelukkig viel de schade met enkele schaafwonden en een snee boven zijn oog mee. Na drie dagen zat hij opnieuw op de fiets. Toch betekende het een onaangenaam moment in de al zo stroef verlopen voorbereiding van de titelverdediger.

Thomas liet de teugels in de winter flink vieren, met een conditionele achterstand en zeven kilo’s teveel tot gevolg. De Tirreno (DNF) en Ronde van het Baskenland (40e) verliepen daarna ronduit teleurstellend. Alleen in de Ronde van Romandië gaf hij met een derde plek een teken van een stijgend vormpeil. Thomas hoopte in de andere Zwitserse rittenkoers de puntjes op de ‘i’ te zetten, maar dat verliep dus anders. Hij is zodoende omgeven door vraagtekens. Op dit moment lijkt prolongatie van zijn succes niet binnen handbereik.

7. Nairo Quintana (Team Movistar)
Toen hij in 2013 debuteerde met een exceptionele tweede plaats, leek de wielerwereld getuige te zijn geweest van de ontdekking van een Tourwinnaar. Dat kon niet anders. Zes jaar na data staan de Giro (2014) en Vuelta (2016) op zijn palmares, maar de Tour niet. De twijfels nemen toe. Als het eens moet gebeuren, ligt ook voor de Colombiaanse pocketklimmer hier een unieke opportuniteit. Geboren op 2775 meter hoogte komt hij in zijn natuurlijke habitat terecht. Dat kan Quintana vleugels geven. Kan hij na een 12e en 10e plaats eindelijk nog eens zijn niveau halen tijdens de drie weken door La France?

8. Jakob Fuglsang (Team Astana)
Hoewel de 34-jarige Fuglsang nooit hoger dan eindigde dan plek zeven (2013), zijn de verwachtingen hoger dan ooit rond de Deen. Dat heeft alles te maken met zijn wonderbenen in dit kalenderjaar. Overal heeft hij meegedaan om de overwinning, waarbij hij in de Ruta del Sol en de recente Dauphiné aan het eind van de rit daadwerkelijk het eindklassement aanvoerde. En dan waren er nog de trapsgewijze topresultaten in de Ardennenklassiekers: 3-2-1.

Drie weken top zijn is waarschijnlijk teveel gevraagd, maar je kan simpelweg niet naast Fuglsang en Astana (29 overwinningen) kijken. Schrijf ook maar alvast op dat hij zeker een rit wint.

9. Daniel Martin (UAE-Team Emirates)
In de categorie outsiders mag de naam van Daniel Martin niet ontbreken. De Ierse krijger is een vaste waarde geworden in de top-10. De laatste drie jaar op rij behaalde hij zijn doelstelling: 9e, 6e, 8e. Daarbij altijd meedoend om de dagsuccessen. Geen klassementsrenner is zo taai als Martin en hij schuwt ook de aanval niet. De koninginnenrit van de Ronde van Zwitserland gold voor hem als laatste examen. Met een top-5 klassering slaagde hij met vlag en wimpel. ‘Dan’ is er klaar voor!

10. Mikel Landa (Team Movistar)
Voor welke ploeg Landa ook rijdt of hoe imponerend hij dan ook mag klimmen, tijdens een grote ronde wordt hij keer op keer in de positie van tweede viool geduwd. Nooit was hij onbetwiste kopman. Altijd was er wel een Fabio Aru, Chris Froome, Nairo Quintana of Alejandro Valverde waarvoor hij zich op moest offeren. In de Giro van 2019 mocht hij eindelijk eens voor eigen kansen gaan, maar dan was daar binnen Movistar ene Richard Carapaz. Landa kwam in diens schaduw nog dicht bij het podium.

In de komende Tour staat hij in de pikorde van ploegbaas Eusebio Unzué niet geheel verrassend onder Quintana én Valverde. Unzue en de ploegleiders van Movistar weten er vaak een potje van te maken. Wij zeggen: #FreeLanda. Geef hem een vrije rol, want qua klimcapaciteiten is hij één van de weinige coureurs die de INEOS-trein kan ontwrichten. Als hij naar hartenlust mag aanvallen, kan hij ver komen. Hij was niets voor niets al eens de nummer 4 van het eindklassement. Landa is simpelweg te goed om luxeknecht voor Quintana te spelen.

Tour de France 2019 – De favorieten voor het eindklassement volgens Cycling Story:
***** Bernal
**** Bardet, A. Yates
*** Kruijswijk, Pinot, Thomas
** Fuglsang, Landa, D. Martin, Quintana
* Mas, Nibali, Porte, Uran, Zakarin

Joker: Fabio Aru (UAE-Team Emirates)

No comments so far.

Be first to leave comment below.

Geef een reactie